ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΚΑΙ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ
Η επέμβαση όσον αφορά το παχύ έντερο και το ορθό μπορεί να γίνει με 3 τρόπους:
1) Τη λαπαροσκοπική (η οποία γίνεται χωρίς να ανοιχτεί η κοιλιά αλλά βάζοντας εργαλεία από πολύ μικρές οπές).
2) Τη λαπαροτομία (κατά την οποία ανοίγεται το κοιλιακό τοίχωμα στο μήκος, του οποίου θα κρίνει ο χειρουργός και ανάλογα με τη θέση του όγκου).
3) Τη Ρομποτική χειρουργική ιδανική για δεξιά κολεκτομη και χαμηλή πρόσθια εκτομή αλλά με αυξημένο κόστος
Η αναισθησία είναι πάντοτε γενική.
Η λαπαροσκοπική μέθοδος εγγυάται, σε έμπειρα χέρια, την ίδια ποιότητα αφαίρεσης του όγκου, αλλά με ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο και πολύ ταχύτερη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.
Ο χειρουργός έχει την απόλυτη ευθύνη της επιλογής της μεθόδου, η οποία πρέπει να εγγυάται για την ογκολογική ορθότητα και τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια του ασθενούς.
Αρχες Λαπαροσκοπησης
Υπό κανονικές συνθήκες το περιεχόμενο της κοιλιάς βρίσκεται σε στενή επαφή με το κοιλιακό τοίχωμα. Για να δημιουργηθεί λοιπόν ένας χώρος, ο οποίος θα επιτρέψει την εισαγωγή λαπαροσκοπικής κάμερας και εργαλείων, εισάγεται με μια λεπτή βελόνη, ένα αδρανές αέριο μέσα στην κοιλιά (διοξείδιο του άνθρακος), το οποίο δημιουργεί μια «φυσαλίδα» εργασίας, απωθώντας το κοιλιακό τοίχωμα. Η διάρκεια της επέμβασης ποικίλει και εξαρτάται από τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει ο χειρουργός. Σε περίπτωση καθυστέρησης ενημερώνεται η οικογένεια του ασθενούς.
ΟΙ ΚΟΛΕΚΤΟΜΕΣ
Οι κολεκτομές ανάλογα με τη θέση του όγκου χωρίζονται σε δεξιές, σε αριστερές, σε ολικές και σε κολο-πρωκτεκτομές. Είτε η επέμβαση γίνεται ανοικτά, είτε λαπαροσκοπικά, οι αρχές της χειρουργικής είναι ίδιες:
1 Απολίνωση (δέσιμο) των αγγείων που τροφοδοτούν το τμήμα του εντέρου, που θα αφαιρεθεί, ούτως ώστε να αφαιρεθούν και οι λεμφαδένες της περιοχής.
2 Απελευθέρωση του παχέος εντέρου από τις συμφύσεις του.
3 Διατομή του εντέρου σε αρκετή απόσταση από τον όγκο.
4 Ραφή των δύο άκρων με αποκατάσταση της συνέχειας του πεπτικού συστήματος.
5 Τοποθέτηση μιας παροχέτευσης.
Η αφαίρεση των λεμφαδένων είναι υποχρεωτική σε περίπτωση κακοήθους όγκου διότι η εξέτασή τους μετά το χειρουργείο και σε συνδυασμό με την εξέταση του όγκου, θα καθορίσει εάν ο ασθενής θα πάρει χημειοθεραπεία.
επιπλοκες
Είναι σπάνιες αλλά δυνητικά πολύ σοβαρές:
1 Διαφυγή από τη συρραφή των δυο άκρων του εντέρου. Σε περίπτωση που αυτή η διαφυγή είναι μικρή μπορεί απλά να οδηγήσει στη δημιουργία ενός αποστήματος. Μια θεραπεία με αντιβιοτικά τότε, μπορεί και να είναι αρκετή. Μερικές φορές είναι αναγκαία η τοποθέτηση μιας παροχέτευσης υπό αξονική τομογραφία. Αντίθετα όμως σε περίπτωση μεγάλης διαφυγής, η επανεπέμβαση κρίνεται απαραίτητη για έναν καλό καθαρισμό της κοιλιακής χώρας και ο ασθενής θα βρεθεί με μια παρά φύσιν έδρα (κολοστομία) για περίπου 6 εβδομάδες.
2 Αιμορραγία, η οποία είναι σπάνια αλλά μπορεί να οδηγήσει σε επανεπέμβαση.
3 Το απόστημα στο σημείο τομής, το οποίο θεραπεύεται εύκολα με συχνή τοπική φροντίδα.
4 Η καθυστέρηση στην ανάκτηση της κινητικότητας του εντέρου, η οποία απαιτεί υπομονή και σίτιση του ασθενούς από τη φλέβα.
5 Ουρολοίμωξη, η οποία αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά κ.λπ..
διαδικασια
Ο ασθενής προσέρχεται την ημέρα της επέμβασης υστερα από 5 ημέρες (διατροφής ανευ υπολειμμάτων). Θα μειώσει στο ελάχιστο την παρουσία των υπολειμμάτων στο παχύ έντερο του μετά την λήψη 3 λίτρων καθαρτικού. Η διαδικασία του χειρουργείου εκτελείται στην πλειονότητα των περιπτώσεων με λαπαροσκόπηση. Απαιτεί γενική αναισθησία με διάρκεια που κυμαίνεται από 2 έως 3 ώρες. Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκόπησης είναι μια πιο ταχεία ανάκαμψη στη φυσιολογική ζωή,μικρότερος σε ενταση πόνος,ταχύτερη εναρξη χημειοθεραπείας. Ωστόσο, δύναται η λαπαροσκόπηση να μετατραπεί σε λαπαροτομία (ανοικτη χειρουργικη) λόγω των δυσκολιών που μπορεί να προκύψουν. Η απώλεια αίματος είναι συνήθως πολύ χαμηλή, αμελητέα. Ωστόσο, η μετάγγιση μπορεί να χρειαστεί για να διορθωθεί μια προϋπάρχουσα αναιμία, που σχετίζεται με την ασθένεια. Στην αρχή διενεργείται επισκόπηση της κοιλιας,με εξερευνηση του ηπατος για τυχόν μεταστάσεις που δεν ειναι ορατές στις απεικονιστικές μεθόδους(αξονικη τομογραφία,υπερηχογράφημα) επισης εξερεύνηση ολόκληρου του παχέος εντέρου και του ορθού. Μπορεί να ολοκληρωθεί η εξερεύνηση του ηπατος σε αμφιβολία με λαπαροσκοπικό υπερηχογράφημα που εκτελείται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Το δεύτερο βήμα περιλαμβάνει την αφαίρεση του ίδιου του όγκου. Προϋποθέτει τμήμα εκτομής του ογκου και απολίνωση της αρτηρίας που αρδεύει το τμήμα του εντέρου και της φλέβας και την αφαίρεση όλων των λεμφαδένων που κατανέμονται κατά μήκος αυτών των αγγειακών σχηματισμών.
Το τμήμα του παχέος εντέρου που αφαιρείται ειναι συνήθως στα 30 εκατοστά,περιλαμβάνοντας τον ογκο οπως και υγιή ιστο ενθεν και ενθεν του ογκου. Το πεπτικό σύστημα επανέρχεται με την ενωση των δυο τμημάτων η οποια συνήθως γίνεται με ειδικό συρραπτικό μηχάνημα.. Η εγχείρηση τελειώνει με το κλείσιμο των διαφορετικών μυϊκών στρωμάτων και του δέρματος. Όσον αφορά τους όγκους του κάτω ορθού, η εγχείρηση μπορεί να απαιτήσει, εκτός από την κοιλιακή προσέγγιση που περιγράφεται παραπάνω, και περινεϊκή προσέγγιση, δηλαδή αντιμετώπιση του όγκου από τον πρωκτό. Μετά την αφαίρεση του ογκου εξαρτάται από το αν ή όχι θα γινει αποκατάσταση του πεπτικού σωλήνα. Όταν η αφαίρεση του πρωκτού είναι απαραίτητη, το περίνεο (η περιοχή κοντά στον πρωκτό) θα κλείσει και μια οριστική στομία η οποια γίνεται αριστερά (μόνιμη κολοστομία). Επίσης οταν η αναστόμωση ειναι που χαμηλά ,γίνεται μια προφυλακτική ειλεοστομία δεξιά,την οποία μετα απο 6 εβδομάδες μπορούμε να την κλείσουμε και να αποκαταστήσουμε πλήρως το σύστημα του πεπτικού.
διαδικασια συνεχεια
Όταν ο όγκος ανευρίσκεται στο σιγμοειδές κόλον, μπορεί να προκαλέσει απόφραξη του παχέος εντέρου. Σε αυτή την περίπτωση, απαιτείται μια επείγουσα επέμβαση. Μία λύση είναι να αφαιρεθεί το σιγμοειδές κόλον μετά του όγκου, και η αποκατάσταση του εντερικού συστήματος να μην επιτευχθεί Σε αυτήν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, το έντερο δεν έχει προετοιμαστεί, δηλαδή εξακολουθεί να περιέχουν κόπρανα. Ο χειρουργός τότε εκτελεί μια προσωρινή στομία μετά την εκτομή του όγκου. Μετά από 2 έως 3 μήνες, η αποκατάσταση της συνέχειας επιτυγχάνεται με ορθοκολική αναστόμωση (ραφή μεταξύ του παχέος εντέρου και του ορθού). Ειδάλως μπορει να γίνει εκτομή του ογκου ,αναστόμωσις και προφυλακτική ειλεοστομία,η οποια συγκλείεται 6 εβδομάδες μετα χωρίς να απαιτειται διανοιξις του κοιλιακού κύτους ξανά.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μετά από την αφαίρεση του ορθου του παχέος εντέρου, είναι δυνατό να δημιουργηθει στο κατώτερο κόλον μία μικρή δεξαμενή για να αντικαταστήσει το απομακρύνθεν ορθο. Συρραφή του εντέρου στον πρωκτό είναι επισφλής, και είναι απαραίτητο να προστατεύεται με μια προσωρινή στομία για ενα μικρο χρονικό διάστημα που να επιτρέψει την επούλωση της αναστόμωσης. Αν ο κάτω πόλος του όγκου είναι πολύ κοντά στο σφιγκτήρα, τότε μπορεί να είναι απαραίτητο για την απομάκρυνση του ορθού και ο πρωκτός. Τοτε μιλαμε για μια οριστική κολοστομία .
Όταν το χειρουργείο ολοκληρωθεί, ο ασθενής μεταφέρεται στο θάλαμο ανάνηψης για τουλάχιστον 2 ώρες. Θα παρακολουθείται η κατάσταση συνείδησης του, ο σφυγμός του, ο κορεσμός οξυγόνου, η αναπνοή του και τυχόν παροχετεύσεις. Συνήθως δεν χρειάζεται ρινογαστρικός σωλήνας δηλαδή ενας καθετήρας μέσω της μύτης και πηγαίνει στο στομάχι . Ένας ρινικός καθετήρας που χρησιμοποιείται για την παροχή οξυγόνου με διάρκεια λίγων ωρών μετά την έξοδο από την αίθουσα του χειρουργείου σχεδον παντα υπάρχει.Ουροκαθετήρας που εξασφαλίζει την μετρηση και ομαλη ροη των ουρων για 1 έως 3 ημέρες. Η έγχυση ορων , συνήθως χορηγείται απο μια φλέβα στο χέρι του ασθενούς, εξασφαλίζει την αναπλήρωση των υγρών του (ή διαλύματα) που εγγυώνται την έγχυση φαρμάκων. Η έγχυση αφαιρείται όταν επιτραπεί η ληψη τροφης, συνήθως μετά από 3 έως 4 ημέρες. Τα πρώτα περιττώματα μπορεί να είναι διάρροια με ίχνη αίματος. Οι παροχετεύσεις και οι καθετήρες θα αφαιρεθουν σταδιακά τις επόμενες ημέρες. Θα λάβει χώρα η σταδιακή σίτιση, συνήθως την μεθεπόμενη μέρα, ξεκινώντας πρώτα με υγρά και σταδιακά με στερεές τροφές. Η παραμονή στο νοσοκομείο κυμαίνεται από 5 έως 7 ημέρες μετά την επέμβαση. Σταδιακά μπορείτε να συνεχίσετε την κανονική δραστηριότητα. Η στάση απο την εργασία κυμαίνεται περίπου στις 3 εβδομάδες . Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να επαναληφθεί από την τρίτη εβδομάδα μετά τη χειρουργική επέμβαση αλλά θα πάρει 4 έως 6 εβδομάδες για την πλήρη επιστροφή στο φυσιολογικό. Η πρώτοι μετεγχειρητικοι μήνες χαρακτηρίζονται από μια μεγάλη εξασθένιση (κόπωση). Ένα μήνα μετά την επέμβαση, ενας επανελεγχος με τον χειρουργό σας είναι αναγκαίο.
Στομια
Στομια είναι ένα άνοιγμα (οπή)στην κοιλιά που μπορεί να συνδεθεί με το πεπτικό ή το ουροποιητικό σας σύστημα, ώστε να επιτρέπεται η εκτροπή των αποβλήτων (ούρων ή κοπράνων) από το σώμα σας. Μοιάζει με ένα μικρό, ροζ, κυκλικό κομμάτι σάρκας που είναι ραμμένο στο σώμα σας. Μπορεί να είναι αρκετά επίπεδο στο σώμα σας ή να προεξέχει. Γύρω από αυτό το στόμιο σας θα φορατε μια θήκη, η οποία μπορεί είτε να είναι κλειστή είτε να έχει άνοιγμα στο κάτω μέρος. Η στόμια σας δεν έχει νευρικές απολήξεις, οπότε δεν θα πρέπει να αισθανεσθε πόνο από αυτή.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να χρειαστείτε μια στομία. Συνήθεις λόγοι περιλαμβάνουν καρκίνο του εντέρου, καρκίνο της ουροδόχου κύστης, φλεγμονώδεις ασθένειες του εντέρου (νόσος του Crohn ή ελκώδης κολίτιδα), εκκολπωματίτιδα ή παρεμπόδιση της ουροδόχου κύστης ή του εντέρου. Μια στομία μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη ανάλογα με την αιτία.
Παχυ εντερο
